O da gitti...

Merhaba,
Bu giriş kelimesinin bu kadar pozitif anlam içereceğini düşünmemiştim. Oysa içinde bulunduğum ruh durumu yerlerin altında.... "Anne olunca anlarsın" kaynaklı mı yoksa insanlıktan mı sadece? Bir ananın yavrusuna zarar gelince evime koşup kendi yavrumu sıkı sıkı tutası gelen bir tek ben miyim? Kimseler onu benden alamasın diye kollarımı kilit etmek isteyen? Her hasta çocuk haberinde paranoya yapıp kendi çocuğuymuş gibi ağlamaya başlayan bir ben miyim?

Berkin'in annesi nerelere sarılsın? nerelere koysun kafasını, zihinden çıkar mı oğlunun gözleri hiç? Geceleri gelip sormaz mı "neden" diye?

Gözlerim şişti ağlamaktan ama vicdanı kurumuşların eminim içinde bir damla sızı yoktur... Yakan top misali kimin attığı belli bile değil o fişeği, ve hatta trajikomik ülkem fantazinin doruklarında, oradaki hiç kimse ne silahı kullandığını hatırlayamaz halde, beyinlerini ilmişler, rahat rahat evlerine gidip geliyorlar... Nasıl bir kabus ki uyanamıyor ülkem?

Berkin hep uyuyacak, bari sen biraz uyan üllkem...

sevgiler...
acılı aileye de sonsuz başsağlığı....

Yeni yıl geldi de ne getirdi...

Sevgili arkadaşlar....
Özellikle yeni yıl gecesinden bir şey beklememeyi, saha 12 bile olmadan uyua kaldığım yıllar tüm yaşımın çoğunluğunu oluşturmaya başladığından beri düztur edinmeye çalışıyorum. Ve hatta yeni yıla girmek kavramının aynı zamanı dilimleyen insanoğlunun tüm umudunu, osunu busunu tek geceye bağlama isteğini uzun bir süredir pek de mantıklı bulmuyorum. Suriye'de çocuklar öldürülürken, açlıktan midesinde lokma olmadığından ölen bebekler bu sınırlar dahilinde vaka olarak kaydedilirken, Roboski'de ölenlerin yası devam ederken yiyip içip ertesi sabahtan medet ummak kafama çaksan girmiyor:( 

yeni yıla yaklasırken...

Merhabalar,
Aileden hastalıklar geldi geçti, vay vay vay. kayınpederimin ameliyatı ve hızlı nekahati ile bir taraf düzenlendi derken benimkiler araya bir soğuk algınlığı daha sıkıştırdılar. Su'yun burnunun ve genizden akıntısı bir hafta ya da maksimum toplamda 2 hafta geçmiştir. Ardaarda dizdi hastalıkları kuzucuğum, yok tonsilit, yok ortakulak, yok öksürük yok tıksırık derken okul ilişkimiz bir türlü oturamadı düzene. Düzenler rutinler hopladı hopladı tekrar yerine oturdu. Neyse ki üstesinden geldik...

Merhaba sevgili okur,
bir hafta boyunca yok internetten anneannesine bize tabletten annecim tiyatrolara bakalım var mı bu haftasonuna diye diye baskı kurduğu için kızım en sonunda istediğine kavuştu ve bu haftasonu de "Bremen Mızıkacıları"na gittik:) "Tiyatro Elma" çocuk tiyatrosuna buradan teşekkürü borç bilirim, çünkü içerikteki şiddet öğelerini çocuklara yönelik elden geçirip yeni bir bakışla sahneleyen bir genç grup. Canla başla çalışıyorlar gençler...

kızımın tiyatrosu geldi

Evet sayın seyirciler,
kültür sanat etkinlikleri kapsamında kaptım biletleri ve "annecim tiyatroya gideceğiz" nedenini kendime sonraki 1 hafta boyunca soracağım biçimde kızıma bu da bu haberi verdim. Sanki okulda (hangi okul? 10 gün süren hastalık aralarında gitmeyeceğim diye tutturduğu mu? ha evet işte o:) ve evde 1 seneye yakındır günleri öğretmiyormuşuz gibi, her gün "bugün cumartesi mi? -hayır, yarın cumartesi mi?- hayır" cevaplarıyla geçiştirildi.Neyse ki cuma geldi ve ikinci soruyu olumlu yanıtladık.